Het Wonderfil Threaducation Centre in Epe is niet alleen een educatiecentrum voor garens, maar ook het domein van Herma de Ruiter. Ik word er hartelijk ontvangen met koffie en koekjes door Herma, haar dochter en kleindochtertje. De ruimte is gevuld met alle mogelijke soorten en kleuren garens van Wonderfil, afgewisseld met inspirerende voorbeelden van quilts, tasjes en leuke proeflapjes.

Herma vertelt dat deze “Threaducation-centra” in de VS en Canada (waar Wonderfil vandaan komt) al wat langer bestaan en er een groot succes zijn: “Het concept is eenvoudig: je komt hier naar een workshop om de garens zelf uit te proberen op je eigen naaimachine. Alle soorten en kleuren garens van Wonderfil staan er open voor gebruik. Zo kan iedereen volop experimenteren en nieuwe ideeën opdoen.”

Workshops

De afgelopen jaren heeft Herma veel op beurzen gestaan om de garens van Wonderfil bekendheid te geven. Inmiddels is er een zich snel uitbreidende kring van winkels die de garens in hun assortiment hebben opgenomen. Op de website van Wonderfil Nederland is te vinden welke dat zijn. De winkeliers kunnen in het Threaducation centre workshops volgen om klanten goed te kunnen adviseren.

Maar ook voor particulieren worden hier regelmatig workshops aangeboden. “Voor quilten en borduren is veel garen nodig, het is dus best een investering. Dan is het prettig als je hier eerst van alles kunt uitproberen voor je het aanschaft. En als je aan andere werkstukken en types garen toe bent kun je altijd terugkomen. Naast deze workshops worden er regelmatig workshops door bekende quilters, zoals Dineke van Ugen en Hilde van Schaardenburg, gegeven.”

 Ik vertel Herma dat er zo veel soorten garen zijn, dat ik door de bomen het bos niet meer zag. Dat is niet zo gek, vindt Herma. “Je denkt, ik heb rood quiltgaren nodig. Maar nog los van de kleur zijn er allerlei keuzes: ga je met de hand of de machine werken? Mat of glanzend? Zichtbaar of onzichtbaar?”

Onbewoond eiland

Als ik haar vraag naar het meest veelzijdige garen: “Ik zeg wel eens, als ik naar een onbewoond eiland ging en niet meer dan een soort mee zou kunnen nemen, dan zou ik voor Invisafil kiezen. Daar kun je gewoon niet zonder! Het is vooral schitterend voor appliqueren met de hand. Je ziet letterlijk geen steek, zo dun is het, zeker als je een beetje neutrale kleur gebruikt. Voor de machine is het wel goed op de kleur te letten.

Invisafil is polyester garen, maar dan “cottonized”, omwikkeld door katoen, waardoor het niet smelt onder een heet strijkijzer. Het is ook super om mee te patchen. Zeker voor (English) paperpiecing is het perfect. Omdat het zo dun is, is het niet voelbaar en niet zichtbaar, wat ideaal werkt bij meerdere lagen.

Vergelijkbaar, maar net iets dikker, is Decobob. Veelzijdig en heel geschikt ook om in je spoeltje in de naaimachine te gebruiken voor van alles en nog wat. We hebben vroeger allemaal geleerd dat je in het spoeltje het zelfde garen moet doen als de bovendraad, maar zeker bij dikker siergaren is bijvoorbeeld Decobob mooier, want gladder. En voordeliger bovendien, er zit wel 2000 meter op een klos, dus je doet er heel lang mee. Het gaat er vooral om dat de spanning goed is geregeld. Dan is het verschil tussen spoel en bovengaren geen probleem."

Tips

Tot slot geeft Herma tips en advies voor een goed gebruik van garens. Lees ze in het aparte blogbericht.